Schanskorven FAQ - Vragen over structuur, stenen en montage

De juiste steenmaat hangt af van de maaswijdte van de schanskorf en de diepte van de korf. Als algemene regel geldt dat de stenen altijd groter moeten zijn dan de maaswijdte, zodat ze niet uit het rooster vallen.

Typische combinaties zijn:

• Maaswijdte 5 × 5 cm → Stenen ca. 32-56 mm
  
• Maaswijdte 5 × 10 cm → stenen ca. 45-125 mm
  
• Maaswijdte 10 × 10 cm → stenen ca. 80-120 mm

Kleinere stenen kunnen ook worden gebruikt voor verhoogde bedden of schanskorven met een geringe diepte. Hoe kleiner de stenen, hoe gemakkelijker het is om een gelijkmatig vulpatroon te verkrijgen.

Voor één kubieke meter gabionvulling is gemiddeld ongeveer 1,65 ton natuursteen nodig. De daadwerkelijke hoeveelheid hangt echter af van verschillende factoren, zoals de steendichtheid, de vorm van de stenen en de tussenruimtes tussen de stenen.

Wanneer de stenen zorgvuldig worden gestapeld, kan het verbruik iets lager uitvallen. Omdat deze factoren kunnen variëren, kan er geen exacte garantie worden gegeven voor de berekende hoeveelheid stenen.

Omdat gevulde schanskorven veel wegen, moet de ondergrond stabiel en goed verdicht zijn. In veel gevallen is een verdicht grind- of steenslagbed voldoende.

Een volledige betonnen fundering is niet altijd nodig. De schanskorf moet echter wel geëgaliseerd worden. Als kantelbeveiliging is gepland, moeten de bijbehorende palen in beton worden gegoten voordat de schanskorf wordt geplaatst.

Als praktische maatregel is het ook aan te raden om een tuinvlies onder de schanskorf te leggen om te voorkomen dat gras of onkruid in de stenen korf groeit.

Na het plaatsen van de afstandhouders wordt de schanskorf geleidelijk gevuld met stenen. Voor een uniform uiterlijk is het aan te raden om de zichtbare stenen met de hand op de buitenste oppervlakken te plaatsen.

Een praktische tip uit de praktijk:

Plaats eerst houten latten of strips op de geplaatste afstandhouders. Dit beschermt de afstandhouders tegen vallende stenen tijdens het vullen en voorkomt dat ze doorbuigen. Zodra er een laag stenen op de houten afstandhouders ligt, kunnen ze er weer worden uitgetrokken.

Grotere stenen worden meestal met de hand geplaatst, terwijl kleinere stenen bijvoorbeeld met een emmer of pijp in de schanskorf kunnen worden gevuld. De afstandhouders zorgen ervoor dat de zijwanden niet naar buiten bollen door het gewicht van de stenen.

Welke schanskorf de juiste keuze is, hangt af van het beoogde gebruik. Schanskorven worden vaak gebruikt voor privacyschermen of erfafscheidingen. Schanskorfzuilen of schanskorfverhoogde bedden zijn bijvoorbeeld geschikt voor decoratieve ontwerpelementen.

Als standaardmaten niet passen, kunnen schanskorven ookop maat worden gemaakt zodat de lengte, hoogte en diepte precies kunnen worden aangepast aan het betreffende project.

Afstandhouders verbinden de tegenoverliggende zijwanden van een schanskorf. Dit voorkomt dat de roosters naar buiten uitpuilen door het gewicht van de stenen tijdens het vullen.

Door de afstandhouders tussen de zijroosters te hangen, wordt de belasting van de stenen gelijkmatig verdeeld. De afstandhouders worden van voor naar achter ingehaakt. De afstandhouders moeten gelijkmatig over het zichtbare oppervlak worden verdeeld, meestal op een afstand van ongeveer 15 tot 25 cm.

Als richtlijn rekenen we met ongeveer 15 afstandhouders per vierkante meter zichtbaar oppervlak.

Onze ronde schanskorven hebben vaak geen afstandhouders nodig. Voor vierkante kolommen zijn afstandhouders alleen nodig vanaf een doorsnede van ongeveer 32 × 32 cm.

Gabionroosters kunnen indien nodig worden ingekort. Omdat de roosters echter voorzien zijn van corrosiebescherming, moeten warmteopwekkende snijmethoden zoals buigen of zagen zoveel mogelijk worden vermeden, omdat deze de bescherming kunnen beschadigen.

Een boutensnijder is het meest geschikt, omdat de gegalvaniseerde coating tijdens het knippen over de snijkant uitsteekt en een zekere bescherming biedt.

Als een thermisch verzinkt schanskorfnet wordt doorgesneden, moeten de snijvlakken vervolgens worden behandeld met zinkspray om de corrosiebescherming te herstellen.

Tijdens de productie van schanskorfroosters verschijnen er soms donkere vlekken of lichte roetsporen op de laspunten tijdens het lassen en verzinken. Deze zijn puur visueel en hebben geen invloed op de stabiliteit of corrosiebescherming.

Op pas verzinkte roosters kunnen ook witte, poederachtige resten voorkomen. Deze productiegerelateerde afzettingen zijn onschadelijk en worden na verloop van tijd meestal weggespoeld door regen.

We raden een kantelbeveiliging aan vanaf een hoogte van ongeveer 100 cm of voor schanskorven met een diepte van minder dan 30 cm.

De palen worden meestal in beton van 60 tot 80 cm diep in dragende grond geplaatst. Als er al een fundering bestaat, kunnen als alternatief paalschoenen worden gebruikt, die aan de fundering worden bevestigd.

De schanskorf wordt dan over de palen geplaatst. De palen moeten minstens tweederde in de schanskorf uitsteken. Door ze op te vullen met stenen worden ze verborgen en wordt tegelijkertijd een stabiele, kantelbestendige constructie verkregen.

Voor afzonderlijke elementen moeten ten minste twee palen worden gebruikt, voor langere schanskorven in combinatie ongeveer één paal per strekkende meter.

Schanskorven hebben niet noodzakelijk een betonnen fundering nodig. In veel gevallen volstaat een verdicht grind- of steenslagbed. De doorslaggevende factor is dat de grond stabiel en vlak is. Voor hogere schanskorven of schanskorfomheiningen is het echter raadzaam om ze tegen kantelen te beveiligen met palen die in beton zijn gegoten.

Gegalvaniseerde stalen schanskorven van hoge kwaliteit zijn zeer duurzaam en kunnen tientallen jaren meegaan. De levensduur hangt voornamelijk af van de kwaliteit van de galvanisatie en de omgevingsomstandigheden.

Schanskorfpalen moeten over het algemeen 60 tot 80 cm diep in beton worden gestort. Dit zorgt voor voldoende stabiliteit en de schanskorf blijft zelfs onder zware belasting stevig staan.

Een schanskorf wordt in verschillende stappen gebouwd: Eerst wordt de grond voorbereid en wordt er, indien nodig, een antikantelvoorziening geïnstalleerd. Vervolgens wordt de steenkorf geïnstalleerd en gestabiliseerd met afstandhouders. De schanskorf kan dan geleidelijk met stenen worden gevuld. U vindt gedetailleerde stap-voor-stap instructies in onze Montage-instructies voor schanskorven.